Nie lubię Cię, bo jesteś biedny

Luty 18, 2018 100 Views 1 Comment

Nie lubię Cię, bo jesteś biedny.

Masz niemodne ubranie,

nie ma na nim firmowego znaczka.

Nie lubię Cię, bo mieszkasz na wsi,

w bardzo małym i starym domu.

Nie lubię Cię, bo nie dostajesz kieszonkowego.

Nie lubię Cię, bo jesteś mało popularny w klasie.

Nie lubię Cię, bo Twoja mama jest sprzątaczką.

Nie lubię Cię, bo Twoi rodzice nie mają samochodu.

Nie lubię Cię, bo masz dużo rodzeństwa.

Przeraża mnie to.

Co będzie za kilka lat?

Nie lubię życia, bo nie daje mi tego, czego chcę.

Nie lubię ludzi, bo nie są tym, kim chciałbym, żeby byli.

Sam nie wiem, czego chce.

Nie potrafię tego określić.

Jestem nieszczęśliwy.

Chciałabym być popularny, ale nie potrafię.

Wzbudzam zachwyt, ale tylko na chwilę.

Potem wszystko wraca i zaczyna sie od nowa.

Codzienna walka.

Walka z samą sobą.

Walka z życiem.

Nikt mi nie mówił, że muszę poradzić sobie sam.

Zawsze wszystko miałem podane na tacy.

Nie miałem obowiązków.

Myślałem, że w życiu też ich nie będę miał.

W szkole dobrze się uczyłem.

Byłem lubiany,

przez niektóre osoby.

Wydawało mi się, że to wystarczy.

Dlaczego muszę coś dać od siebie?

Dlaczego to takie trudne?

Mamo.

Dlaczego nie pokazałaś mi, co jest w życiu naprawdę ważne?

Dlaczego nigdy nie dałaś bułki bezdomnemu?

Dlaczego nigdy nie zapytałaś Pani, która sprząta nasz dom, co u niej słychać?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że to, co najważniejsze w życiu jest niewidoczne dla oczu?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że kochasz mnie bezwarunkowo?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że w życiu najważniejsze jest to, kim się jest ?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że mam nie słuchać tego, co mówią inni – jeżeli mówią źle o drugiej osobie?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że we mnie wierzysz?

Dlaczego nie powiedziałaś mi, że szczęścia nie można kupić?

Nie odpowiadaj.

Miałem szczęście.

Bardzo szybko trafiłem na właściwą drogę.

Wiem, co jest naprawdę ważne i żyję w zgodzie z samym sobą.

Mamo.

Pomogę Ci.

Nauczę Cię więcej uśmiechać i pokażę Ci, że to, czego szukasz jest tuż obok Ciebie.

Mogłabym napisać, że żyjemy w skażonym świecie.

Dzieci potrafią być okropne.

Już od najmłodszych lat są zarozumiałe, pełne złości i gniewu.

Z czegoś to wynika.

Nie żyjemy w skażonym świecie.

Istnieje zło i dobro.

Istnieje również mądrość i głupota.

A największym szczęściem jest odróżnić jedno od drugiego.

 

 

 

 

1 Comment

  • Wszystko co w nas siedzi wynosimy z domu juz jako male dzieci i z tym podejściem trwamy w świecie. A podczas naszej egzystencji nabywamy również pewnych cech osobowości, jesli jednak uda nam się zrozumiec i odróżnić ow wartości opisane w poście to mamy ogromne szczescie 👍

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *